Speach Thé Lau 2 juli 2004 Spui Amsterdam

Maarten Blok heb ik leren kennen toen hij 12 jaar oud was. Hij is jaren lang mijn buurjongen geweest. Hij paste dikwijls op mijn kinderen. Als ik Maarten in drie woorden zou moeten typeren ziijn het deze; zachtaardig, serieus en koppig. Maarten voegt zich niet zomaar naar de mening van de goegemeente. Sterker, hij voelt het als zijn plicht in het openbaar op te komen voor zijn mening. Niet veelmensen doen dat nog.

Ik ben een kind van de jaren zestig en zeventig. In die tijd waren er veel andersdenkenden, die bij gelegenheid massaal protesteerden tegen zaken als de wapenwedloop en de oorlog in Vietnam. Als daar al eens onregeldheden voorvielen, kon je een klap van een agent oplopen, of een paar uur op het bureau, maar daar bleef het wel bij.

Zelf geen activist had ik een heimelijke bewondering voor de mensen die dat wel waren.

Dat gevoel keerde terug toen ik drie jaar geleden op weg naar Napels, op een blokkade stuitte. De autostrada was bij Genua afgesloten. Navraag leerde dat de Italiaanse overheid bang was dat er vanaf de berg een raket op Bush zou worden afgevuurd, die die dag zou arriveren voor de G8.

Iedereen werd dwars door de stad geleid. De chaos waar dat besluit toe leidde kunt u zich voorstellen. Terwijl we stapvoets door het hart van Genua reden, zagen we overal grote groepen mensen die daar waren om te demonsteren. In de jaren zestig zou het woord 'ludiek' zijn gebruikt om de sfeer te omschrijven. Die positieve sfeer was verbazingwekkend, want de honderden, misschien wel duizenden zwaar bewapende politieagenten gaven de stad het grimmige aanzien van een fascistisch fort. Waar dat later die dag toe geleid heeft hebben we allemaal in het nieuws kunnen vernemen.

Chaos, agressie een dode.

Berlusconi achtte dit machtsvertoon nodig vanwege de rellen in Gotenburg een maand eerder, waarbij gewonden waren gevallen. De politie had bij gebrek aan rubberen kogels met scherp geschoten.
Lang voordat die rellen in Gotenburg uitbraken was Maarten Blok al ingerekend. Hij en vierhonderdvijftig mededemonstranten zaten als ratten in de val, in een achoolgebouw, dat door de Zweedse politie 's nachts tot een gevangenis was getransformeerd middels een cordon containers en netten.

Hij heeft niet eens aan de demonstratie kunnen deelnemen!

En nu wordt Maarten door onze regering zonder enig eigen onderzoek aan Zweden uitgeleverd, waar andere landen dit hebben geweigerd.
Onze regering wiens leider de mond vol heeft van christelijke normen en waarden.
Ik ben er, zoals de laatste jaren wel vaker, niet trots op Nederlander te zijn.